1 2 3 4 5 Bu kodu kullana

29 Ocak 2011 Cumartesi

Tren Penceresinden



             Dün Ankara'dan döndüm eve. Trenle yolculuğu özlemişim. Dayadım başımı cama. Açtım müziğimi.




 

            Kayıp giden görüntüleri izledim müzik eşliğinde.

         




            Annem ve babamı düşündüm.





       Babam, annemin bebeği gibi olmuş. Ona nasıl bağımlı. Beş dakika göremese panik oluyor. Gürcü bir bakıcı var. Annem babamla ilgileniyor. O da ev işlerini hallediyor. Babamı haftada iki gün diyalizde bekliyor. Böyle geçiyor hayatları. Biz onları yokladıkça mutlu oluyorlar. Annem kardeşle ben geleceğiz diye zeytinyağlı dolmalar, çerkes tavuğu, kaymaklı revani yapmış bu işinin arasında.



      
     

       Kardeşle Dost'a uğramıştık. Bana kitap almak istedi. Bunları seçtim.




       Yolculuk bitti. Konca beni Bostancı İstasyonu'nda karşıladı. İstanbul havası buz gibiydi. Eve geldik. Konca poşette tavuk pişirmiş. Ben de şehriyeli pilav yaptım hemen.

       Sofrayı kurduk. Çocuklar geldi. Ev sıcaktı...

16 yorum:

Zeynep Özmen Ünlü dedi ki...

Çok güzel fotoğraflar. Tren seyaheti çekti canım.

Asuman Yelen dedi ki...

Hoş geldiniz. Tren seyahatinin tadı gerçekten bir başkadır.

agzı bozuk düşmanı dedi ki...

Babanız ve Annenizin resmine şöyle bir baktım da;eskilerin "bir yastıkta kocasınlar" temennilerinin boşuna olmadığını yeniden gördüm.
Her ikisine de uzun ömürler diliyorum.
Kalın Sağlıcakla.

hüznün tadı dedi ki...

Zeynep-Teşekkürler. Foto çekmek konusunda fazla bir bilgim yok ama çok seviyorum.

Asuman-Ahh! Trenin o ritmik sesiyle düşüncelere dalarsınya. Bayılırım.

Ağzı Bozuk Düşmanı- İnşallah. Onların varlığı bana huzur veriyor.

mon clementier dedi ki...

merhaba ,
Cok sevindim sabah sabah sizi gorunce Tren yolculugu ne guzel Cok severim kayan goruntulere bakmayi

Tekara cok memnun oldum

Adsız dedi ki...

kisa cumleler, akip giden bir hayat,, icine cekiveriyor, senin yazilarini seviyorum,

-yaban

hüznün tadı dedi ki...

Merhaba clementier. Blogunu çok sevdim ve seni tanıdığıma çok sevindim. Sevgiler.

hüznün tadı dedi ki...

Teşekkürler Yaban. Sıradan yaşamımı sıradan cümlelerle paylaşıyorum işte. Sevmen beni mutlu etti.

Defne Soysal dedi ki...

Ne çok ortak noktamız var bir bilsen....Babacığına anneciğine çok zor sizden uzak olmak.Ne kadar mutlu olmuşlardır sizi görünce. Daha sık gitmeli ve onlarla zaman geçirmeli.Sevgiler Defne,

hüznün tadı dedi ki...

Haklısın sevgili Defne. Graham Bell'e hep teşekkür ediyorum telefonu icat ettiği için.

BAYKUŞ GÖZÜYLE... dedi ki...

Hoşgeldiniz ,tren yolculuğunu ben de seviyor en kısa zamanda yapmak istiyorum.Fotolar güzel çıkmış,annenizi , babanızı mutlu etmişsiniz ne güzel, onlara sağlıklı uzun ömür diliyorum...

hüznün tadı dedi ki...

Baykuş gözüyle- Teşekkürler. Onları görmek içimi nasıl rahatlatıyor.

Leylak Dalı dedi ki...

Ben ancak gelebildim, malum kutlu doğum haftasıydı:)))
Anne baba iyidirler umarım diyeceğim ama bu yaşta ne kadar iyi olunur belli, ayrıca babanızın durumunu da biliyorum. Hem ümit Hocamla da telefonlaştık sayenizde, iyi oldu. Allah yardımcıları olsun, sizlere de kuvvet versin, uzakta olmak zor. En azından görüp biraz rahatlamışsınızdır.
Sevgiler yolluyorum, pilatese devam diyorum:))

hüznün tadı dedi ki...

Leylak Dalı- Kırk gün kırk gece kutlandımı yoksa doğum günü?

colette dedi ki...

Bu fotoğraflara bakınca içim cızz!etti.Nur içinde yatsın babacığım geldi gözümün önüne,seninkilere Allah uzun ömürler versin,sesleri bile yeter.

hüznün tadı dedi ki...

Colette- Haklısın varlıklarına hep şükrediyorum.