1 2 3 4 5 Bu kodu kullana

11 Aralık 2010 Cumartesi

Kış Küt Diye Geldi.

 


           Dün başladı yağmur ve soğuk. Bugün de ara ara sulu kar var. Dışarı çıkasım yok.  Çayımı alıp cam kenarına gidiyorum, kitabımı okuyorum, dışarıyı seyrediyorum. Böyle havalarda ev bana çok çekici geliyor.

           Oh! İşe gitmek, telaşla koşturmak zorunda   değilim. Ama Akşama yemek ayarlamak zorundayım. Kızgül acıkmış gelir "Ne pişirdin anniş?" diye. Bugün hafta sonu.Oğul da gelir yemeğe. Evde de damla bir şey yok pişirecek. Market yolu göründü bana. Miskinlik yapacaktım halbuki.

           Babası bu sabah Kızgül'e kahvaltı hazırlamış ben uyurken.  Sabahın yedisinde bir güzel kahvaltı yapmış bizim ki. Tembellikten gevrekle sütü karıştırıp gidiyor işe her sabah. "Sabah sabah bir şey yiyemiyorum." diyor. Hazır bulunca nasıl yiyorsun Kızgül hanım?  Canım. Çok da yoruluyor kıyamam. Dersanede çalışmak çok yorucu gerçekten. İlk günler sesi kısıldı öğretmenimin. Neyse şimdi düzeldi. Ama çalışmaktan mutlu.

          Ben de emekli olmaktan çok mutluyum valla. 

3 yorum:

Leylak Dalı dedi ki...

Ben de, ben de:)))

toprak dedi ki...

darısı başıma, yemek yapmanın değil emekliliğin, bıktım yeminle çalışmaktan

hüznün tadı dedi ki...

Emeklilik çok güzel gerçekten. Ama biraz para az geliyor işte. Özgürsün ama bu yüzden biraz kısıtlanıyorsun. Olsun.Yürümek bedava,istediğin zaman hiç bişey yapmamak bedava.